Onlangs kreeg ik een pak kaarten in handen. Het zogeheten Ja-Maar Dilemmakaartspel. Eindelijk zou ik van het eeuwige dilemma verlost worden, het antwoord krijgen op de vraag die al jaren in mijn hoofd ronddwaald. Volgens de spelregels moest ik de kaarten omgekeerd in een waaier op tafel leggen. Daarna mezelf een positieve vraag stellen. Dan een kaart uit de waaier pakken waarop JA of NEE te lezen staat en zie daar, het antwoord waar ik sinds jaar en dag op wacht. Gelijk maar de vraag gesteld die mij al zo lang bezighoudt. "Zal ik nog eens geschiedenis gaan studeren aan de Open Universiteit?" En de kaart antwoordt: "Nee, dat is niks voor jou" Jammer, toch maar even een vraag stellen om de betrouwbaarheid van het systeem een beetje te testen. Vraag: "Moet ik morgen mijn auto gaan wassen?" Antwoord: "Ja, want dan leer je nog eens iets."
Deze blog vond ik weer eens terug. Hij is er gewoon nog blijkbaar